Ubezpieczenia społeczne w starożytności

Ubezpieczenia społeczne, jakie znamy obecnie, mają swój zaczątek już w starożytności. Pomimo tego, że warunki i przedmiot ubezpieczenia były zupełnie odmienne od współczesnych, to jednak już wówczas ludzie gotowi byli ponosić wspólne ryzyko. Zasadnicze cechy, jakie charakteryzowały ówczesne ubezpieczenia, to solidarność oraz zasada wzajemności. Odpowiednik ubezpieczenia w starożytności dotyczył handlu, rzemiosła oraz transportu.

Za czasów panowania Hammurabiego, uczestnicy karawany solidarnie ogłosili, że będą wspólnie dokładać się do odpracowania szkód, które może ponieść jeden z nich. Owe szkody dotyczyły przede wszystkim poszczególnych zwierząt, które w karawanie były najcenniejszym dobytkiem. W przypadku śmierci zwierząt jednego z uczestników karawany, który zawarł umowę, reszta członków dorzucała odpowiednią ilość. W ten sposób można było wyrównać straty.

Podobne umowy obowiązywały również wśród Żydów. Przedmiotem takiej umowy były osły. Zapis na umowie głosił, że jeśli jednemu z uczestników zwierzę padnie lub zdechnie, reszta wypłaci mu to w naturze. Współczesne ubezpieczenia społeczne bazują na podobnych zasadach. Obecnie również znaczenie ma solidarność wszystkich posiadaczy ubezpieczenia społecznego. Niektórym trudno uwierzyć, że takie zachowania wywodzą się ze starożytności.

Zostaw komentarz